More

    Drevni Persijanci su imali jednu od najsurovijih metoda mučenja

    Ova metoda mučenja za koju se vjeruje da je izmišljena u drevnoj Persiji, je toliko strašna da mnogi vjeruju da je čista laž Grka.

    Od grčke riječi “skaphe”, koja se prevodi kao “zdjela” ili “grob”, skafizam se smatra jednim od najstrašnijih metoda pogubljenja koje je čovječanstvo ikada osmislilo.

    Ljudi su milenijumima smišljali različite surove načine da jedni drugima oduzmu život. Od srednjeg vijeka do danas, svaki historijski period je imao svoje okrutne načine na koje je ubijao one čiji je život iz bilo kog razloga smatran bezvrijednim.

    Persijsko carstvo je vjerovatno nadmašilo sve metode kada je osmišljen skafizam oko 500. godine proke nove ere. Ovaj drevni metod pogubljenja bio je poznat i kao “čamci”, jer su žrtve smještane u dva izdubljena balvana ili čamca pre nego što bi njihove patnje uopće i počele.

    Dok su im glave i udovi virili a tijela bila zarobljena unutra, žrtve su nasilno hranjene mlijekom i medom. Njihova nekontrolirana dijareja ispunila bi potom “čamce”, dok su dželati polivali žrtvino lice medom, a štetočine stizale ne samo da se goste nad zatvorenicima, već i uđu u njihova tela i da ih pojedu iznutra.

    Plutarhova verzija priče

    Važno je napomenuti da ne postoji opipljiv dokaz da je skafizm izvođen. Ali se mora uzeti u obzir, da nakon više od dva milenijuma ljudski ostaci ili dokazi o mučenju na ovaj način su odavno uništeni.

    Skafizam se prvi put spominje u djelima grčko-rimskog filozofa Plutarha.

    Sam Plutarh je vidio takvo pogubljenje nakon što je vojnik po imenu Mitridat ubio Kira Mlađeg, brata kralja Artakserksa II. Prema toj priči, Mitridat je spriječio Kira da zbaci kralja, a Artakserks mu je zbog toga bio zahvalan. Ali Artakserks je zahtijevao da Mitridatov čin ostane tajna, a da se drugima priča da je on ubio Kira.

    Mitridat je zaboravio na dogovor i na jednoj gozbi se pijan hvalio kako je ubio Kira. Kralj Artakserks II zbog toga ga je osudio na smrt skafizmom, zbog izdaje. Zahtijevao da umire polahko. Ostalo je zabilježeno da je Mitridat izdržao 17 dana mučenja prije nego što je izdahnuo.

    Plutarh je detaljno opisao kako je mješavina mlijeka i meda prelivena preko lica žrtve pržila njegovu kožu na suncu – nedjeljama. U početku bi žrtva privlačila muhe. Međutim, kako je zatvorenik vršio nuždu u čamcu, insekti bi ulazili i u sve njegove otvore na tijelu.

    Vizantijski hroničar o smrt u “čamcu”

    Ivan Zonara je u XII vijeku detaljno opisao skafizam, a svoja opažanja je bazirao uglavnom na Plutarhovom opisu. Vizantijski hroničar je smatrao da su drevni Persijanci “nadmašili sve druge varvare u užasnoj okrutnosti njihovih kazni”.

    Zonara je objasnio da su osuđenici, da ne bi pobjegli, bili čvrsto privezani za čamac.

    “Potom sipaju mješavinu mlijeka i meda u usta bijednika, dok se ne napuni do mučnine, namažu mu lice, stopala i ruke istom mješavinom i tako ga ostavljaju na suncu”, opisao je.

    “Ovo se ponavlja svaki dan, a efekat je da muhe, ose i pčele, privučene slatkoćom, nalegnu na njegovo lice i… muče i bodu bijednika. Štaviše, njegov stomak, napuhan je od mlijeka i meda, izbacuje tečni izmet, a ti truleži stvaraju rojeve crva, crijevnih i svih drugih vrsta.”

    Dželati bi navodno dosipali dodatne količine mlijeka i meda na mehka tkiva zatvorenika, odnosno na njihove genitalije i anus. Insekti bi tada hrlili u ova područja da bi se hranili, i zarazili rane bakterijama.

    Istina ili mit?

    Pojednini historičari smatraju da je skafizam bio metod pogubljenja koji se pojavio u drevnoj Persiji i da je sprovođen, ali tvrde da je ipak bio primjenjivan samo kada su osuđenici bili najokorjeliji kriminalci. Međutim, nisu svi u to ubijeđeni.

    Mnogi naučnici sugeriraju da je ova praksa u potpunosti izmišljena jer se prvo pominjanje ovog užasnog čina u historiji pojavilo vijekovima nakon Mitridatovog navodnog pogubljenja.

    Za skeptike, skafizam je gotovo sigurno bio književna izmištljotina nepoštenih, ali kreativnih starih Grka. Sa druge strane, Artakserks II, Mitridat i Kir Mlađi bili su stvarne, historijske ličnosti.

    Ipak, u vijekovima koji su uslijedili ljudi su izmisliti metode egzekucije koje su jednako surove kao i skafizam. Kada se to uzme u obzir, nije ne moguće da se skafizam zaista primjenjivao.

    Otisak.ba

    Ostavite komentar. NAPOMENA: Komentari odražavaju stavove autora komentara, a ne stavove portala Otisak.ba. Molimo korisnike da se suzdrže od vrijeđanja, psovanja i vulgarnog izražavanja jer takvi komentari neće biti objavljeni. Otisak.ba zadržava pravo da određene komentare obriše bez najave i objašnjenja.

    Molimo Vas unesite komentar
    Molimo Vas unesite Vaše ime ovdje

    four + = eight

    Čitano

    Povezani članci